Winter

Deze tijd van het jaar doodt mensen.

De kou, de voortdurende regen, de somberte van de kale bomen langs de straat en in het park, de zon die zich dagen achtereen verschuilt, de vogels die zwijgen – dit alles zorgt ervoor dat in de winter meer mensen het tijdelijke met het eeuwige verwisselen dan in andere jaargetijden, denk ik.

Ik heb hier overigens geen cijfers van, maar als ik in mijn eigen hart schouw en zie hoe deze zich verhoudt tot de donkerte van deze dagen en als ik de reactie zie van mijn lichaam op de kou en het vocht, dan is bovenstaande vaststelling zeker niet te vergezocht.

Oh, die somberte in je ziel op die donkere winterse dagen, vooral in het weekend als afleiding van werk en andere bezigheden vaak ontbreekt!
De tijd uitzitten binnen in huis, totdat je moe van lezen bent, moe van tv kijken en internetten. Opgelucht zijn als zo’n dag bijna voorbij is, als je naar bed kunt en in de vergetelheid van de slaap kunt wegzinken.

De winter is een oefening in wachten, wachten op de lente. En wachten duurt altijd lang, veel te lang. Nog een geluk dat ik een tuintje op het zuiden heb waar ik op zonnige en windloze dagen eind februari soms al buiten zitten kan. Een geluk bij een ongeluk…

Ik droom vaak van emigreren naar een zuidelijk land, Portugal bijvoorbeeld. Maar ik spreek geen woord Portugees en heb nauwelijks financiële middelen. Dus het zal altijd wel een droom blijven….



Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s